já, ég er búin að vera testa þetta facebook og hef komist að því sem ég hræddist, þetta er afskaplega mikill tímaþjófur fyrir þá sem eru veiklundaðir eins og ég. Ég hef haft það fyrir reglu að vera ekki að djöflast í þessu í vinnunni því þá myndi ég verða drekin! Ég mæli alveg sérstaklega ekki með þessu fyrir Sonju og Ásu og aðra ritgerðarsmiði því betri flóttaleið frá raunveruleikanum hef ég ekki fundið… Auk þess að vera tímaþjófur og flóttaleið er facebook líka pissukeppni í því hver á flesta Friends. Ég sé að ég mun aldrei komast í hálfkvist á við suma vini mína í Friends fjölda nema ég fari þá leið að biðja alla sem ég þekki, þótt ekki sé nema eitt agnarögn, að vera Friendið mitt – en mér finnst það bara eitthvað svo bjánó – eða hvað finnst þér?

_______________________________________________________

Tileinkað öllum námsmönnum

Sá þetta ljóð á síðunni hjá Stranda-Adda. Þetta er snilld og lýsir afspyrnuvel því ástandi sem flestir 3ja árs nemar á Bifröst eru í akkkkkúrat núna!!! Versta er að ég get ekki gert copy-paste á ritillinn í hexíunetinu mínu þannig að ég þurfti að pikka þetta inn og er birting með fyrirvara um að neðsta línan gæti verið eitthvað vitlaus…
 
Vorið komið virðist mér,
vetur burtu flúinn.
Hugur minn og heili er
hræðilega lúinn.

Námið strangt og stíft í dag
stunda verð ég þreyttur.
Rugla þarf í ritgerðum,
ringlaður og sveittur.

Í þeim má ekki þrugla neitt.
Það er alveg bannað.
Skrifa allt um ekki neitt,
allt er rétt og sannað.

Í geðveiki ég geifla munn
og gúffa í mig bókum.
Blöðin eru býsna þunn
en kápan smakkast bara nokkuð vel…

8fqewfasdfap4wrqpqoeaewfmasfadfkjegðerjgeðrga

höf. Arnar S. Jónsson

Bloggfærslu sendi ég

Skráð af Anna Ingvarsdóttir

Sonur minn fer alveg á kostum þessa dagana. Hann er nýbyrjaður í 1. bekk í Salaskóla og er  sko heldur betur að fíla það (fyrir utan eilítið tuð þegar hann á að fara sofa og þegar hann á að vakna, gelgjan byrjar snemma!!!). Síðan er hann byrjaður að æfa sund hjá Breiðablik. Hann hefur aldrei lært sund áður fyrir utan það sem pabbi hans hefur verið að kenna honum – en hann er ótrúlega duglegur. Á fyrstu æfingunni þurfti hann að byrja á því að synda fjórar ferðir skriðsund bara með fótum (og kork). Hann lét sig hafa þetta þótt hann hafi stoppað svona 200 sinnum á leiðinni en í hvert skipti sem hann stoppaði leit hann skælbrosandi til pabba síns sem stóð á bakkanum og fylgdist með. Meira að segja í baksundi, sem var fremur kafsund hjá mínum manni, hafði hann fyrir því að hughreysta föður sinn með því að stinga uppréttum þumli upp úr sundlauginni á hálfsmetra fresti – BARA duglegur. Hann veit líka alveg hvernig hann á að fara að því að bræða foreldra sína upp úr skónum. Hann kemur og faðmar mann og kyssir, tilkynnir manni að maður sé nú rosalega fínt klæddur í dag og toppar allt með eldheitum ástarjátningum. Hann skaut þó illilega yfir markið um daginn. Þannig var mál með vexti að Þorvaldur var á leið á fótboltaleik og ákvað nú að vera vel klæddur þar sem kallt væri úti. Þess vegna fór hann í svona göngunærföt, síðar buxur og síðermabol sem er renndur upp í háls. Þegar hann stóð í þessari múnderningu hér á stofugólfinu kemur Hermann askvaðandi og hrópar upp fyrir sgi: “vá, pabbi rosalega ertu flottur -  þú ert alveg eins og Páll Óskar í rauða gallanum!!!”. Þið getið rétt ímyndað ykkur ánægjuna hjá Þorvaldi, sbr. þetta hér

Góðar stundir, AGI